Додому Entertainment Spellen en vrije tijd De natuurkunde achter de boemerang: hoe deze terugkeert

De natuurkunde achter de boemerang: hoe deze terugkeert

Boomerangs zijn waarschijnlijk het resultaat van een lang, rommelig proces van vallen en opstaan. Het was geen plotselinge flits van inspiratie. Mensen speelden met stokken totdat iets werkte. De meesten van ons stellen zich een stripfiguur voor die een stuk hout in de vorm van een banaan sleept. Je gooit het. Het draait zich om. Het raakt een ander stripfiguur op het hoofd. Het komt terug in de hand van de werper.

Het lijkt op magie. Als kinderen dachten we waarschijnlijk dat de stok bezeten was. Dat was het niet. Het was gewoon natuurkunde. Complexe natuurkunde.

We gaan uitleggen hoe deze dingen precies vliegen. Laten we eens kijken naar de aerodynamica. We bedenken hoe we hem op de juiste manier kunnen gooien, zodat hij niet zomaar een boom raakt en kapot gaat. En laten we naar het verhaal gaan. Hoe worden deze dingen eigenlijk uitgevonden? Boomeranging is een geweldige mix van wetenschap en individuele sport.

Als mensen ‘boemerang’ zeggen, bedoelen ze meestal gebogen apparaten die naar je terugkomen. Er zijn echter twee hoofdtypen. Je hebt de terugkerende boemerangs die we allemaal kennen. Deze zijn lichtgewicht. Hout, plastic, soms andere materialen. Traditioneel zien ze eruit als twee vleugels die bij de heup zijn samengevoegd. Banaanvormig. Moderne modellen variëren. Sommige hebben drie vleugels. Sommigen hebben er vier. De meeste hebben een diameter van 1 tot 2 voet.

Als je er één correct gooit, gaat deze niet rechtdoor. Hij vliegt in een cirkelvormige baan. Het voltooit de lus. Het eindigt precies waar het begon.

Deze terugkerende boemerangs zijn nutteloos voor de jacht. Ze kunnen niet goed gericht worden. Als je het doel daadwerkelijk raakt, keert de boemerang niet meer terug. Dat ondermijnt het hele punt. Het is een ontwerpfout als het je doel is om uit eten te gaan.

Terugkerende boemerangs zijn ontstaan ​​uit niet-terugkerende boemerangs. Deze zijn verschillend. Moeilijker. langer. Meestal 3 voet breed of meer. Ze missen het speciale vleugelontwerp dat lift en rendement creëert. Maar hun gebogen vorm helpt ze door de lucht te snijden. Ze vliegen recht en snel.

Dit zijn krachtige jachtwapens. Je kunt ze richten. Ze leggen met hoge snelheid een behoorlijke afstand af. Er is ook een gevechtsboemerang. Eigenlijk een niet-terugkerende boemerang die wordt gebruikt in gevechten van dichtbij. Het is een bot instrument. Gewoon. Effectief.

Waarom vliegt het?

Waarom vliegen boemerangs niet gewoon weg

Gooi een rechte stok van hetzelfde gewicht en dezelfde grootte, en de natuurkunde is eenvoudig. Het draait van begin tot eind. Het snijdt in één richting door de lucht. Dan wint de zwaartekracht en valt het.

Maar deze vorm veranderen? Opeens blijft het hangen. Het buigt. Het komt terug in je hand.

Waarom is een gebogen stuk hout bestand tegen een rechte lijn?

Het verschil begint met de structuur. Een stok is één eenheid. Een boemerang is een systeem. Het bestaat uit ten minste twee verschillende, onderling verbonden delen. Dit is niet alleen esthetisch. Het creëert een centraal punt waar het hele object omheen draait. Deze rotatie stabiliseert de vlucht. Zonder dit gooi je alleen maar een gekartelde tak. Hierdoor heb jij de controle. Niet-terugkerende boemerangs gebruiken deze stabiliteit om verder te vliegen en doelen nauwkeuriger te raken. Het zijn in principe betere speren.

Maar de terugkerende variëteit? Dit is een heel ander dier.

Neem de klassieke bananenvorm. Het is niet zomaar een gebogen stok. Het zijn twee vleugels die met elkaar zijn versmolten tot een stevig frame. Deze geometrie is het geheim.

Deze vleugels zijn niet plat. Ze zijn ingesteld op een specifieke kanteling ten opzichte van de rotatie-as. Wat nog belangrijker is, ze hebben een draagvlak. Rond aan de bovenkant. Platte bodem.

Als je weet hoe vliegtuigen in de lucht blijven, ben je al halverwege. Deze vorm dwingt de lucht sneller over de gebogen bovenkant te stromen dan langs de vlakkere onderkant. Snellere lucht betekent lagere druk. Langzamere lucht betekent hogere druk.

Het resultaat is lift.

Grotere druk komt van onderop. Minder druk van boven naar beneden trekken. De nettokracht? Opwaartse lift.

Maar hier worden de dingen raar. De boemerang draait. De ene vleugel beweegt dus altijd mee met de rotatie, terwijl de andere vleugel tegen de rotatie in achteruit beweegt. Een voorwaarts bewegende vleugel produceert meer lift dan een achterwaarts bewegende vleugel. Deze onbalans drijft niet alleen de boemerang omhoog. Het duwt het opzij. In een bocht.

Beschouw de boemerang als een losse propeller. Beide bladen zijn zo gehoekt dat hun voorranden in dezelfde richting wijzen, wat de bladen van een standaardpropeller nabootst. In de luchtvaart draaien propellers om voortstuwingsvermogen te genereren. Deze kracht werkt op de centrale as en zorgt ervoor dat het vliegtuig of de helikopter kan bewegen. Een boemerang heeft geen fysieke as die aan het voertuig is bevestigd. Om door de lucht te bewegen, vertrouwt hij uitsluitend op de lift die wordt gecreëerd door zijn roterende vleugels.

Logica zou suggereren dat het zich zou moeten gedragen als elke andere roterende vleugel. Gooi hem horizontaal en hij zou naar boven moeten vliegen als een opstijgende helikopter. Gooi het verticaal en het moet recht naar links of rechts bewegen. Dat is niet het geval. De klassieke boemerang draait en keert terug naar de werper. Waarom?

Snelheidsverschil

Het verschil begint met de manier waarop er wordt gegooid. Een vliegtuigpropeller draait terwijl het voertuig stilstaat. De boemerang wordt naar voren geworpen terwijl hij draait. Dit voegt twee bewegingen toe: rotatie en translatie.

Kijk naar de draai. De vleugel bovenaan de rotatie beweegt op elk moment in dezelfde richting als de voorwaartse worp. De vleugel eronder beweegt er tegenaan. Beide vleugels roteren met dezelfde rotatiesnelheid, maar de bovenste vleugel beweegt sneller in de lucht. De onderste vleugel beweegt langzamer ten opzichte van de luchtstroom.

Een snellere luchtstroom verhoogt de lift. De bovenste vleugel produceert aanzienlijk meer lift dan de onderste vleugel. Stel je voor dat iemand de bovenkant van een continu draaiende propeller naar beneden duwt. Als je tegen een staande stoel duwt, zal deze crashen. Waarom valt de boemerang niet?

Gyroscopische precessie

Dit is waar gyroscopen een rol gaan spelen. Als je hebt bestudeerd hoe gyroscopen werken, ligt het antwoord voor de hand. Wanneer je kracht uitoefent op een punt op een roterend object, vindt de reactie 90 graden later plaats in de draairichting.

Rol een fietswiel naast je. Druk op de bovenkant. Het wiel zal niet crashen. Het draait zijwaarts. Het punt waarop u hebt gedrukt, zal wegdraaien naarmate de kracht wordt voortgezet. Het effect is zichtbaar aan de voorkant van het stuur. Dit wordt gyroscopische precessie genoemd. De kracht is vertraagd.

Bij een fiets draait de kracht rond de velg. Uiteindelijk raakt het de andere kant en wordt de eerste duw tenietgedaan. Het wiel komt rechtop te staan. Bij de boemerang zorgt de ongelijkmatige lift echter voor een constante druk op de bovenvleugel. Deze kracht heft niet op. Het resulteert in een stabiele draai.

Draai de hoek

Hier ziet u hoe u een fiets zonder stuur kunt besturen. Kantel het wiel. De bovenkant van het wiel verandert, maar het wiel valt er niet af. Het draait. de boemerang gedraagt ​​zich op dezelfde manier. De hogere lift van de bovenvleugel oefent een constante kracht uit. Door precessie werkt deze kracht op de voorrand van de spin.

De boemerang leunt op de curve. Het zal niet vallen. Het buigt. De ongelijkmatige lift leidt tot een constante verandering van richting. de boemerang beweegt in cirkels. Het loopt terug. De natuurkunde is eenvoudig. Het verschil in luchtsnelheid zorgt voor lift. De spin zet die lift om in een bocht.

Dus als je die houten vogel gooit, onthoud dan: je gooit niet alleen maar een stok. Je lanceert een gyroscoop. De lucht duwt tegen de snelle vleugel. Door de spin wordt die kracht 90 graden verplaatst. De boemerang draait. Het komt thuis.

Of tenminste, dat probeert het. Als je het verkeerd gooit, crasht het gewoon. Maar als het werkt, is het een perfecte lus van aerodynamica en impulsmoment. Het eindresultaat is zelden lineair.

Retourmechanismen

Zwaartekracht, lift, slepen, wind en je eigen hand vechten allemaal om controle terwijl de boemerang je hand verlaat. Vijf verschillende krachten bepalen zijn pad. Om deze klassieke boog te sluiten en het wapen terug naar je toe te brengen, moeten deze variabelen perfect op één lijn liggen. Je hebt een goed uitgebalanceerd gereedschap nodig en een techniek die niet waardeloos is. In de tekenfilms ziet het er gemakkelijk uit: alsof je ermee gooit en het gehoorzaamt. In werkelijkheid vereisen consistente rendementen serieuze oefening. Voordat je een replica van een museumstuk koopt, moet je de basisbeginselen beheersen van hoe je op de juiste manier een boemerang gooit.

Begin met de greep. Houd de boemerang vast aan het uiteinde van de onderste vleugel. Je vingers moeten er lichtjes in knijpen. Het “elleboog”- of V-punt waar de vleugels samenkomen, moet naar u toe gericht zijn. De platte kant van de vleugel moet naar buiten wijzen. Bij deze opstelling wordt ervan uitgegaan dat u rechtshandig bent. Als je hem in je rechterhand houdt, zit de gebogen rand aan de linkerkant. De voorrand van de bovenvleugel wijst van het lichaam af. Gooi met je linkerhand een rechtshandige boemerang en deze komt waarschijnlijk niet meer terug. Het gaat gewoon weg en blijft weg.

Linkshandigen hebben een spiegelbeeldgereedschap nodig. Colorado Boomerangs, een grote leverancier, biedt linkshandige versies van hun modellen aan. Als je naar links gooit, kantelt de boemerang naar links. De gebogen zijde wijst naar rechts. De rechter schijf beweegt tegen de klok in. Een linkshandige met de klok mee.

Wind is een variabele die niet kan worden genegeerd. Als je er direct in gaat staan, wordt de boemerang uit zijn koers geworpen. Streef naar een positie die 45-50 graden verwijderd is van de windrichting. Richt je op de wind en draai dan je lichaam. Pas de hoek aan op basis van de kracht van de wind. Meer wind betekent dat je meer drift kunt verwachten.

Zodra je grip stevig is en de houding is gericht, breng je de boemerang weer achter je. Klap hem naar voren als een honkbalveld. De polsbreuk is niet bespreekbaar. Je moet significante informatie geven, je moet een significante rotatie krijgen. Spin is de meest kritische factor bij het gooien van een boemerang. Zonder dit is er geen gyroscopische stabiliteit. Geen stabiliteit betekent geen gebogen pad. Het valt gewoon.

Wanneer een boemerang verticaal vliegt, kantelen de ongelijke aerodynamische krachten aan de bovenkant van de spin de as naar beneden. Hierdoor keert de boemerang horizontaal terug. Hij ligt plat als hij landt, hij ligt plat, als een frisbee. Probeer het niet met één hand te vangen. Roterende messen snijden uw vingers. Klap in je handen om het op te vangen. Let altijd op de boemerang. Zware modellen hebben veel kinetische energie. Als je het uit het oog verliest, duik dan weg. Bedek je hoofd. Probeer niet te raden waar het is. Het beweegt snel en slaat hard.

Je eerste drie worpen zullen waarschijnlijk de grond raken. Het is normaal. Begin niet met een duur, met de hand gesneden houten model. Koop een goedkoop plastic model in een speelgoedwinkel. Als je het breekt, huil je niet. Boomeranging is een moeilijke vaardigheid. Het vergt geduld. Maar als het eindelijk werkt, als je ziet dat het terugbuigt en netjes oppakt, voelt het als magie.

De oorsprong van de boemerang

De boemerang wordt vaak geassocieerd met de Australische Aboriginal-cultuur, maar is niet exclusief op het continent. De oudst bekende boemerangs zijn gevonden in Polen en dateren van 40.000 jaar geleden.

De toevallige uitvinding van de vliegende stok

Het lijkt onwaarschijnlijk dat vroege mensen op het idee stuitten van een boemerang die uit het niets terugkeerde. De betrokken natuurkunde is complex. Maar vallen en opstaan ​​leidde waarschijnlijk tot ontdekkingen.

Laten we beginnen met de niet-retournerende versie. Vroege jagers gebruikten knuppels. Het gooien van de club is slechts een verlengstuk van de swing. Maar gebogen stokken? Deze gedroegen zich anders. De natuur biedt volop gebogen hout. Wanneer twee takken worden gegooid, stabiliseren ze de vlucht. Het bleef langer in de lucht hangen. Het ging waar je wilde dat het ging.

Prehistorische mensen merkten dit op. Ze stopten met het gebruik van willekeurige sticks. Ze streven ernaar om de perfecte curve te vinden. Dunnere, langere sticks werken het beste. Ze passen deze hulpmiddelen aan voor het neerhalen van prooien. Archeologen hebben over de hele wereld niet-terugkerende boemerangs gevonden. Het oudst bekende object dat in Polen is gevonden, is ongeveer 20.000 jaar oud.

Wie heeft de terugkerende boemerang eigenlijk uitgevonden?

Deskundigen debatteren over de exacte oorsprong van het terugkerende type. De meeste crediteren Australische Aboriginals. Bij de jacht gebruikten ze niet-terugkerende boemerangs, bekend als kylies.

Op een gegeven moment gooide een Aboriginal-jager een kylie met een specifieke curve. Het vloog in een boog. Dit kan per ongeluk zijn geweest. Of het kan een bewust ontwerp zijn geweest. Eén theorie is dat de jager de curve naar de vleugels van de vogel heeft gemodelleerd. De uitgesproken V-vorm van de vogel tijdens de vlucht inspireerde het nieuwe gereedschap.

De terugvlucht hielp niet veel bij de jacht. Het was moeilijker om te richten. Maar het was cool. Dus perfectioneerden de aboriginals het ontwerp voor de lol. De boemerang werd sportuitrusting. Het doel? Gooi hem zo ver mogelijk en vang hem op als hij terugkomt.

Er was een jachttruc. De jagers zetten netten in de bomen. Ze gooiden de boemerang in de lucht en imiteerden de roep van een havik. Het geluid en de beweging joegen de vogels de netten in.

Meer dan alleen speelgoed

Boomerang is de eerste door de mens gemaakte vliegmachine. Het gaat het vliegtuig vooraf. Helikopter. Luchtschip. Zelfs de space shuttle is er conceptueel een conceptuele schuld aan verschuldigd.

Een eenvoudig stuk hout kan complexe natuurkunde benutten. Het lijkt magie totdat je de werking begrijpt. Het is een geweldig leermiddel voor natuurkundeliefhebbers. En historisch gezien blijft het een van de meest opmerkelijke speelgoed ooit gemaakt.

Veelgestelde vragen over Boomerang

Komen alle boemerangs terug?
Nee. Er zijn terugkerende en niet-retournerende typen. Retournerende exemplaren zijn gemaakt van licht hout of plastic. Niet-retournerende exemplaren zijn meestal zwaarder, langer en anders gebogen.

Waar wordt een boemerang voor gebruikt?
Aborigines gebruikten kylies voor de jacht. Terugkerende boemerangs waren geperfectioneerd voor sport en plezier. Tegenwoordig zijn het vooral recreatieve artikelen.

Wie heeft de boemerang uitgevonden?
De oorsprong van de terugkerende boemerang is onduidelijk. De uitvinding wordt echter meestal gecrediteerd met de uitvinding ervan.

Wat betekent het woord?
Kortom, het beschrijft twee vleugels gecombineerd tot één eenheid. Deze structuur creëert spin. Spin stabiliseert de vlucht in de lucht.

Hoe gooi je een boemerang?
Houd het V-punt naar u toe. Houd de platte kant naar buiten. Pak het uiteinde van de onderste vleugel vast. Tegen de wind in. Trek terug en spring naar voren alsof je een honkbal gooit.

Gerelateerde artikelen

  • Hoe gyroscopen werken
  • Hoe jojo’s werken
  • Hoe vliegtuigen werken
  • Hoe vliegende vleugels zullen werken
  • Hoe helikopters werken
  • Hoe kracht, kracht, koppel en energie werken
  • Hoe voetbal werkt
  • Hoe gooi je een boemerang zodat hij bij jou terugkomt?
  • Hoe werkt de zwaartekracht?
  • Geschiedenis van Australië

Nog meer geweldige links

  • Hoe je boemerangs maakt die terugkomen
  • Draai de boemerang vrij
  • Boomeranggeschiedenis en natuurkunde
  • Gelboemerangs
  • Zelfgemaakte MX-boemerangs
Exit mobile version