Hoe het PLATO-ruimtevaartuig kritische stille tests doorstaat in de Maxwell-kamer

7

Wat doet de PLATO-sonde in het donker?

Glanzend onder laboratoriumverlichting lijkt het op een eenvoudige doos. Dat is het niet. Dat is het PLATO ruimtevaartuig van de European Space Agency, dat rustig in de Maxwell Testkamer zit. Op 24 juli 2016 heeft het een reeks kritische controles doorstaan. De missie? Om rotsen ter grootte van de aarde te vinden die in de leegte drijven.

Waar is de Maxwell-testkamer?

De faciliteit bevindt zich in het European Space Research and Technology Centre in Nederland. Binnen is de kamer bekleed met geleidend metaal. Schuimspikes bedekken de muren. Deze spikes zijn niet voor comfort. Ze absorberen elektrische signalen. Ze doden geluid. Ze blokkeren elektromagnetische velden. Het doel is stilte. Absolute isolatie van de luidruchtige achtergrondruis van de aarde.

Waarom heeft PLATO elektromagnetische compatibiliteitstests nodig?

PLATO staat voor PL anetaire T ransits en O scillations van S tars. Zijn taak is het jagen op exoplaneten op aarde. Rotsachtige werelden. Kleine. Ter grootte van de aarde of kleiner. Om dit te doen heeft het gevoelige instrumenten nodig. Maar elektronica is luid. Ze babbelen. Ze komen tussenbeide. Als één systeem op het vaartuig schreeuwt, kan een ander systeem doof worden.

Dus het team zette alles aan. In de afgeschermde kamer keken ze naar signaalbloedingen. Hebben de camera’s met de stroomvoorziening gesproken? Hebben de sensoren draden gekruist? Omdat alle geluiden van buitenaf werden geblokkeerd, kregen ze een helder beeld van de prestaties. Geen afleiding. Gewoon pure data-integriteit.

Kan de elektronica van ruimtevaartuigen zonder interferentie werken?

De aarde is chaotisch. Signalen kaatsen overal tegenaan. Radiogolven, zendmasten, wifi: het is een soep van lawaai. Je kunt hier geen delicate ruimteuitrusting testen. Niet echt. Je hebt de vacuümachtige stilte van de testkamer nodig om te zien of de hardware echt werkt. Als het hier mislukt, mislukt het daar. En het repareren van een satelliet zodra deze de baan verlaat is… nou ja, het is geen optie.

De schuimspikes houden de lijn dus vast. Ze lieten het team verifiëren dat PLATO naar de sterren kan luisteren zonder zichzelf te horen zoemen.

Het is een kleine stap. Gewoon een doos in een kamer. Maar daarbuiten, buiten de atmosfeer, is deze stilte alles. Wij wachten op de lancering. De sterren luisteren ook. Zijn ze klaar voor ons?