Recent onderzoek suggereert dat de bodem van Mars mogelijk een natuurlijk afweermechanisme bezit tegen terrestrische microben, waardoor een soort ‘omgekeerde War of the Worlds’-scenario ontstaat. Deze bevinding heeft implicaties voor de inspanningen op het gebied van planetaire bescherming en de toekomst van de kolonisatie van Mars.
Het onverwachte verdedigingsmechanisme
Een team onder leiding van microbioloog Corien Bakermans uit Penn State stelde microscopisch kleine ‘waterberen’ (tardigrades) bloot aan gesimuleerde Marsgrond, regoliet genaamd. Het doel was om de haalbaarheid te beoordelen van het omzetten van dit dorre vuil in vruchtbare grond voor plantengroei. Uit het experiment bleek echter dat een van de regolith-simulanten, MGS-1, snel een rusttoestand in de tardigrades veroorzaakte, waardoor ze feitelijk binnen 48 uur werden uitgeschakeld.
Dit remmende effect was gekoppeld aan een in water oplosbare verbinding in MGS-1, waarvan de exacte aard onbekend blijft. Eenmaal weggespoeld, werd de regoliet veel minder vijandig tegenover de tardigrades. De bevinding is belangrijk omdat het suggereert dat Mars mogelijk al is uitgerust om besmetting door leven op aarde te weerstaan.
Waarom dit belangrijk is
De bezorgdheid over het besmetten van andere planeten met aardse microben is ernstig. Als er leven op Mars bestaat, zou de introductie van terrestrische organismen het kunnen vernietigen. Zelfs als er geen inheems leven aanwezig is, zou besmetting toekomstige zoektochten naar buitenaardse biologie onbetrouwbaar maken. De planetaire beschermingsprotocollen van NASA vereisen extreme sterilisatie van ruimtevaartuigen om dit scenario te vermijden, waarbij wordt gestreefd naar een kans van één op 10.000 om microben naar een andere wereld te vervoeren.
Als Mars echter zijn eigen verdedigingsmechanismen heeft, kunnen die protocollen worden versoepeld, waardoor toekomstige missies eenvoudiger worden. Bovendien zouden dezelfde verbindingen die het leven op aarde afstoten, kunnen worden weggespoeld om bouwland te creëren – een cruciale stap in de richting van het stichten van zelfvoorzienende kolonies.
Van verdediging naar kans
De studie bouwt voort op eerder onderzoek waaruit blijkt dat Martiaanse regoliet van nature giftig is voor levende cellen. Het feit dat deze toxiciteit kan worden verminderd door eenvoudig te wassen suggereert een weg voorwaarts. Mars heeft ijs aan de polen en elders permafrost, wat betekent dat waterwinning voor het wassen van de grond haalbaar is.
“We kijken naar een potentiële hulpbron om planeten te kunnen laten groeien als onderdeel van het opzetten van een gezonde gemeenschap… maar we kijken ook of er inherente schadelijke omstandigheden in de regoliet zijn die kunnen helpen beschermen tegen besmetting door de aarde.” – Corien Bakkermans
Uiteindelijk kan de eigen chemie van Mars zowel een barrière vormen voor besmetting als een sleutel tot het ontsluiten van zijn potentieel voor menselijke vestiging.
