Wspinacze we Włoszech odkryli niezwykły dowód starożytnego strachu: masowy exodus żółwi morskich uciekających przed trzęsieniem ziemi około 80 milionów lat temu. Odkrycie, szczegółowo opisane w niedawnym badaniu przeprowadzonym przez Cretaceous Research, daje rzadki wgląd w to, jak starożytne gady morskie reagowały na nagłe wstrząsy geologiczne.
Losowe znalezienie
Pierwsze ślady zauważyli wspinacze na górze Conero z widokiem na Morze Adriatyckie. Zdając sobie sprawę z ich potencjalnego znaczenia, zaalarmowali geologa Paolo Sandroniego, który następnie skonsultował się z Alessandro Montanarim, dyrektorem Obserwatorium Geologicznego w Coldigioco (OGC). Późniejsze badania potwierdziły, że rowki na skale nie są izolowane; Setki podobnych śladów znajdowały się na warstwie wapienia Scaglia Rossa na terenie Parku Regionalnego Conero.
Historia geologiczna
Formacja wapienna przechowuje przez miliony lat osady głębinowe, które obecnie odsłoniły się w postaci góry w wyniku wypiętrzenia tektonicznego. Próbki skał pokazują, że ślady pozostawiono około 79 milionów lat temu, w okresie późnej kredy. Należy zauważyć, że próbki zawierają również dowody na podwodne osunięcie się ziemi spowodowane trzęsieniem ziemi. Osuwisko szybko zakopało tory, chroniąc je przed zniszczeniem przez prądy morskie i padlinę.
To zachowanie jest kluczowe. Zwykle wszelkie ślady pozostawione przez zwierzęta są szybko niszczone. Jednak trzęsienie ziemi, a następnie zawalenie się, w ciągu kilku minut zatarło tory, tworząc skamieniały ślad desperackiej ucieczki.
Przed czym uciekali?
Ślady wskazują na skoordynowaną ucieczkę. Chociaż wody te zamieszkiwały także plezjozaury i mozazaury, ze względu na wielkość i charakter odcisków najbardziej prawdopodobnymi winowajcami są żółwie morskie. Naukowcy spekulują, że w momencie trzęsienia ziemi żółwie mogły żerować blisko brzegu lub nawet próbować założyć gniazda na lądzie.
Rodzi to kluczowe pytanie: Jeśli zachowanie starożytnych żółwi morskich było zgodne z zachowaniem współczesnych gatunków, dlaczego po prostu nie odpłynęły? Ślady wykazują wyraźny ruch „pchający”, podczas którego obie kończyny przednie były jednocześnie wciskane w osad. Sugeruje to desperacką próbę uzyskania przyczepności i jednoczesnego biegu.
Sceptycyzm i dalsze badania
Paleontolog Michael Benton z Uniwersytetu w Bristolu, uznając kontekst geologiczny, zastanawia się, czy żółwie były jedynymi możliwymi autorami śladów. Zauważa, że niezwykły wzór „pchania” nie odpowiada typowemu sposobowi poruszania się gadów morskich. Benton zastanawia się również, dlaczego zwierzęta po prostu nie odpłynęły w bezpieczne miejsce.
Montanari i jego zespół podkreślają dowody geologiczne: trzęsienie ziemi spowodowało podwodne osunięcie się ziemi, a ślady dostarczają przekonujących dowodów na paniczną reakcję. Mają nadzieję, że ich odkrycie pobudzi dalsze badania paleontologiczne na tym terenie.
To odkrycie ukazuje, jak nawet starożytne ekosystemy kształtowały się pod wpływem nagłych i gwałtownych wydarzeń geologicznych. Panika żółwi stanowi wyraźne przypomnienie, że przetrwanie zawsze polegało na reagowaniu na chaos, nawet 80 milionów lat temu.
