他们看起来像是被卡车撞了.这是你注意到的关于天使鲨 的第一件事。
” 危险”的尖叫声,但这些生物看起来就像用来熨床单的扁铁。 它们很广泛。 它们是平的。 它们看起来不太像顶级掠食者,而更像是海底碎片。
这种出现提出了一个逻辑问题。 如果它们看起来一点都不像鲨鱼,为什么它们是鲨鱼呢?
答案在于分类学家争论的一个解剖细节。
Engelhaaien versus schaatsen, roggen en andere haaien
Om te begrijpen waar de engelhaai in de waterhiërarchie past, moet je naar zijn buren kijken. Roggen en schaatsen zijn nauw verwante soorten in de haaienwereld. Ze hebben een plat lichaam, begraven zichzelf in het zand en lijken erg op engelhaaien.
Maar er is een verschil.
De grote borstvinnen van schaatsen en schaatsen passen precies in het hoofd. Er is geen nek. Er is geen verschil.
Engelhaaien hebben aparte vinnen.
Deze kleine kloof lijkt misschien onbeduidend. dat is het niet. Het houdt de engelhaai in de familie Squatinidae. Dit kwalificeert ze als echte haaien.
De geslachtsnaam Squatina is van Latijnse oorsprong en betekent grofweg “een of andere haai”. Vroege wetenschappers waren hierdoor in de war. Deze dieren zijn tanaks en tanaks. kort. Gedrongen. Het is niet zo lang als een grote witte haai of een stierhaai.
De algemene naam verwijst echter naar het uiterlijk. Hun brede borstvinnen lijken op vleugels of halo’s. Het geeft dit wezen een eerbiedig, bijna engelachtig silhouet.
Maar laat je niet misleiden door de naam.
Het zijn hinderlaagjagers. Ze gaan liggen en wachten. Ze vertrouwen op camouflage om op te gaan in de zeebodem totdat hun prooi te dichtbij komt. Vervolgens schieten ze met ongelooflijke snelheden omhoog.
hun tanden zijn scherp. Hun beet is vasthoudend.
Vanwege deze agressieve jachtstijl noemen vissers ze soms de “zandduivel”. Gezien hun plotselinge en gewelddadige aanvallen lijkt deze naam passender.
Engelhaai-anatomie
Grootte is belangrijk in de diepte, maar in het geval van engelhaaien is ‘klein’ relatief.
De meeste soorten van het geslacht Squatina zijn ongeveer 1,5 meter lang. Het is compact. Gespannen. Het is ontworpen om stil te liggen, niet om lange afstanden te cruisen.
Sommige soorten verleggen de grens. De Japanse engelhaai (Squatina japonica ) kan wel 2 meter lang worden.
Dat is ongeveer net zo lang als ze krijgen.
Ze hebben niet het gestroomlijnde lichaam dat nodig is voor een snelle achtervolging. Hun anatomie is geoptimaliseerd voor stealth. wachten. Perfect moment om een aanval te lanceren.
Deze fysieke beperking maakt hen kwetsbaar. Ze kunnen de bedreigingen niet ontlopen. Ze kunnen niet ontsnappen aan de ineenstorting van hun leefgebied. Ze vertrouwen erop onzichtbaar te zijn.
De laatste tijd faalt deze onzichtbaarheid.

Anatomie van een hinderlaag
De meeste van deze dieren wegen ongeveer 27 kilogram. Dat is zwaar voor iets dat op een weggegooid tapijt lijkt.
Engelhaaien lijken meer op roggen dan de grote witte haaien die je in films ziet. Maar onder dat platte, platte lichaam – dorsoventraal geperst – hebben ze dezelfde basishaaienhardware. Het is alleen anders geregeld.
De brede borstvinnen geven ze hun naam. Ze zijn enorm. En ze steken uit het lichaam, niet uit het hoofd. Dit is een belangrijk verschil met stralen. Hun buikvinnen zijn ook afgeplat en spreiden zich als vleugels naar buiten.
De kaakval
Kijk naar de mond. Het zit precies op het puntje van de snuit. Binnen? Nachtmerrie brandstof. De tanden zijn driehoekig. Naald scherp. Scherp als naalden.
Barbels grenzen aan de mond. Beschouw ze als snorharen. Ze voelen chemische signalen van prooien die in het zand van de zeebodem zijn begraven.
Ademen onder druk
Kieuwspleten omzomen de zijkanten van het hoofd. Dit is belangrijk. Roggen en schaatsen hebben aan de onderzijde kieuwspleten. Engelhaaien niet. Het is een structureel verschil dat alles verandert.
De meeste haaien moeten blijven zwemmen om water over hun kieuwen te duwen. Engelhaaien niet. Terwijl ze stil op de bodem zitten, gebruiken ze hun spieren om water op te nemen. Ze hebben ook een siphon. Het is een buisje achter het oog dat water opzuigt, zelfs als de mond gesloten is.
De staart die lanceert
De staart vertelt een ander verhaal. De meeste haaien hebben een topzware staartvin. De bovenkwab is groter.
Engelhaaien draaien het script om. De onderkwab is langer. Waarom? Het helpt hen omhoog te schieten. Snel. Wanneer ze hun prooi van onderaf aanvallen, is deze extra lift cruciaal.
Camouflage en locatie
Dit lichaamsplan is maar voor één ding ontworpen: de hinderlaag. Een succesvolle aanval van onderaf is de enige manier om te eten. Plat lichaam. De barbelen. Omgekeerde staart. Alles is ontworpen voor de zeebodem.
Wachten.
Hun kleur helpt ook. Wit. Grijs. Bruin. Zwart. Ze vermengen zich met het zand. Sommige hebben rode vlekken. Het is niet zomaar willekeurig. Het is camouflage. Coördinatie met het leefgebied.
Waar ze zich verstoppen
Engelhaaien zijn mondiaal. Je vindt ze aan beide kanten van de Atlantische Oceaan. Aan beide zijden van de Stille Oceaan.
Indische Oceaan? Zelden. Op één plek na in de zuidwestelijke hoek. Je kunt ze daar vinden.

De Pacifische engelhaai (Squatina californica ) is niet alleen de beroemdste van zijn soort; Dit is waarschijnlijk het meest bestudeerd. Dit betekent niet dat al het andere op mysterieuze wijze leeg is. De meeste soorten zien er ongeveer hetzelfde uit. Het verschil tussen de twee komt vaak neer op geografie. Sommige soorten leven in koud water. De andere is tropisch winterhard. Maar ze zijn allemaal op zoek naar hetzelfde pand.
Ze willen de bodem.
De oceaanbodem is hun omgeving, of het nu een ondiepe baai is of 1.300 meter diep. Daar spelen ze een wachtspel waardoor diepzeeroofdieren op ongeduldige tieners lijken.
Hoe de Pacifische engelhaai prooien in een hinderlaag lokt
为了有效地狩猎,你必须消失。 这些鲨鱼将自己埋在沙子和泥土中。 他们只露出眼睛。 这是一种如此深刻的寂静,他们可以保持数天。
当猎物游过时——比目鱼或大比目鱼等硬骨鱼、甲壳类动物或软体动物——攻击是爆炸性的。 整个捕获过程只需十分之一秒。
这与耐力无关。 这是关于精度的。
他们倾向于坚持一处。 如果当地鱼类群落发现了捕食者的藏身之处,鲨鱼就会卷起来。 它移动了几英里远。一切重新开始。
1999 研究人员向太平洋天使鲨展示了橡胶鱼。 没有气味。 无电信号。 没有动静。 只是一个视觉复制品。 鲨鱼几乎袭击了所有人。
他们不关心身体里面有什么。 他们关心他们所看到的。
人类则是另一回事. 但总的来说,鲨鱼更让我们害怕。 我们咬得更大。
De wereldwijde cast van 24 soorten engelhaaien
De oceaanbodem is druk. Er zwemmen 24 verschillende engelhaaien in verschillende zeegebieden van de wereld. Ze delen een gemeenschappelijke lichaamsstructuur. Namen en locaties verschillen.
De lijst is als volgt.
- Squatina aculeata : Gezaagde engelhaai. Gevonden aan de kust van de Middellandse Zee en Afrika.
- Squatina africana : Afrikaanse engelhaai.
- Squatina albipunctata : Oostelijke engelhaai. Gevonden voor de kust van Australië.
- Squatina Argentinië : Argentijnse engelhaai.
- Squatina armata : Chileense engelhaai.
–Squatina australis : Australische engelhaai. - Squatina caillieta : Caillieta-engelhaai. Gevonden op de Filippijnen.
- Squatina californica : Pacifische engelhaai.
- Squatina david : Davids engelhaai. Gevonden in het Caribisch gebied.
- Squatina dumeril : Atlantische engelhaai.
- Squatina formosa : Engelhaai uit Taiwan.
- Squatina guggenheim : hoekige engelhaai. Gevonden aan de kust van Zuid-Amerika.
-
Squatina japonica : Japanse engelhaai.
-
Squatina legnota : Indonesische engelhaai.
- Squatina mapama : Engelhaai met kleine kuif. Gevonden nabij Panama.
- Squatina nebulosa : Nevelengelhaai. Woont van Japan tot China.
- Squatina occulta : verborgen engelhaai. Gevonden aan de kust van Zuid-Amerika.
- Squatina oculata : Engelhaai met een gladde rug. Gevonden aan de kust van de Middellandse Zee en Afrika.
-**Squitina
Pseudocell: Westelijke engelhaai. Gevonden aan de noordwestkust van Australië.
– Squatina punctata: hoekige engelhaai. Gevonden aan de kust van de Middellandse Zee en Afrika.
– Squatina squatina: gewone engelhaai.
– Squatina tergocellata: sierlijke engelhaai. Gevonden nabij Zuid-Australië.
– Squatina tergocellatoides: Gehoekte engelhaai. Gevonden nabij Taiwan.
– Squatina varii**: Vari’s engelhaai. Het werd gevonden nabij de kust van Brazilië.
Het is een lange lijst. Het is ook een krimpende.
Vissen en herstel van engelhaaien
De cijfers vertellen een somber verhaal. acht zijn ernstig bedreigd. Nog eens vier zijn bedreigd. Deze worden gemarkeerd door de Internationale Unie voor het behoud van de natuur (IUCN).
Ze zitten onderaan. Ze bewegen niet snel. Ze verstoppen zich niet in open water waar ze uit visnetten kunnen ontsnappen. Zij zijn de ‘zittende eenden’ van de bodemtrawlvisserij.
Herstel gaat niet alleen over het stoppen van de netten. Het gaat om het begrijpen van de omgeving. Deze haaien hebben zand nodig. Ze hebben stilte nodig. Ze hebben tijd nodig om zichzelf te begraven en te wachten op de perfecte maaltijd. Zonder deze voorwaarden wordt de lijst van 24 korter. Stiller.

De verborgen kosten van een “Junk Fish”-status
De grootste bedreiging voor engelhaaien is niet een roofdier. Dat zijn wij. Meer specifiek gaat het over vissen. Of het nu opzettelijk of per ongeluk is, menselijke activiteit is de belangrijkste oorzaak van hun achteruitgang. Deze bodemhaaien zijn meesters in camouflage en gaan op in het zand. Dit maakt hen gemakkelijke slachtoffers. Ze worden in netten geveegd voor bot, garnalen of tong. Habitatverlies als gevolg van vervuiling en kustontwikkeling verergert het probleem.
Maar het echte gevaar schuilt in hun biologie. Engelhaaien zijn langzame fokkers. Ze groeien langzaam. Hun reproductiesnelheid is laag. De meeste soorten krijgen slechts zes jongen. Sommigen hebben er misschien wel vijfentwintig. De draagtijd is lang. Meestal duurt het acht tot tien maanden.
Ze zijn ovovivipaar. Het vrouwtje draagt de eieren. Ze komen in haar uit. De pups worden levend geboren. Bij de geboorte zijn ze klein. Ongeveer negen centimeter lang. Drieëntwintig centimeter. Volwassenen proberen hen te beschermen. Ze zoeken diepere wateren om te bevallen. Het is een kwetsbare start van het leven.
De ineenstorting van de Pacifische engelhaai
Tot de jaren zeventig werden Pacifische engelhaaien als afval beschouwd. De vissers kregen het per ongeluk. Ze gooiden het terug. Het was een “junkvis”. Niemand wilde het.
Toen kwam Michael Wagner. Hij was een visverwerker in Santa Barbara, Californië. Hij zag kansen waar anderen verspilling zagen. Wagner begon het woord te verspreiden. Hij vertelde mensen dat de Pacifische engelhaai goed smaakte. Zijn campagne was bijna in zijn eentje verantwoordelijk voor het veranderen van de publieke perceptie. Miljoenen mensen begonnen ze te eten.
Gegevens van het Monterey Bay Aquarium tonen de snelheid van de crash. In 1977 werd slechts ongeveer 366 pond gevangen. In 1984 was dat aantal geëxplodeerd tot 700.000 pond. De piek werd bereikt in 1985 en 1986. Vissers vingen jaarlijks ongeveer 1,2 miljoen pond Pacifische engelhaaien.
Uiteindelijk is de regelgeving in werking getreden. In 1989 werd een minimumgrootte vastgesteld. Het gebruik van kieuwnetten voor de kust werd in 1994 verboden. Deze maatregelen hielpen de bevolking in de Stille Oceaan te herstellen. Andere soorten verkeren echter nog steeds in een kritieke toestand. De bescherming is nog lang niet voorbij.
Oude medicijnen en de moderne realiteit
Tegenwoordig kunnen alleen duikers en gedurfde gasten een engelhaai tegenkomen. Dit was niet altijd het geval. In 77 v.Chr. schreef Plinius de Oudere zijn Natural History. Deze encyclopedie was tot de middeleeuwen de leidende wetenschappelijke tekst. Het bevatte vreemde toepassingen voor natuurlijke ingrediënten.
Plinius stelde voor om de huid van een engelhaai schoon te maken. Het deed wonderen voor het afstoffen. Hij noemde ook geneeskrachtige eigenschappen. Vlees kan gezwollen borsten verlichten. Verbrand haaienvlees wordt aangehaald als een remedie tegen acne.
“Volgens Plinius werkte de huid van een engelhaai wonderen bij het afstoffen… en bij verbranding genas hij acne.”
Het staat in schril contrast met de moderne visie. Er was eens een schoonmaak- en schoonheidsproduct voor thuis. Nu vecht de soort om te overleven.
Veelgestelde vragen
Wat zijn de belangrijkste bedreigingen voor engelhaaien?
Vernietiging van habitats, bijvangst van de commerciële visserij en illegale visserijpraktijken vormen de belangrijkste bedreigingen.
Hoe planten engelhaaien zich voort?
Ze zijn ovovivipaar. De eieren komen uit in het vrouwtje. Ze baart jonge kinderen.




























