Ze zijn terug. Niet allemaal natuurlijk, maar die uit de eerste batch? Ze bleven. En nog belangrijker: ze fokten.
In het Elmley Nature Reserve in Kent gingen in 2026 33 wulpen de vrije natuur in. Deze werden niet zomaar gedumpt. Ze werden in gevangenschap met de hand grootgebracht. Een doelbewuste gok met een hoge inzet om deze specifieke, risicovolle waadvogel terug te brengen naar het laagland van Groot-Brittannië. Nu noemt landgoedbeheerder Gareth Fulton het “heel opwindend” eenvoudig: de vogels uit eerdere releases zijn gekoppeld. Ze keerden terug naar de plek waar ze waren uitgekomen. Ze nestelden.
Waarom doet dit er toe? Kijk naar de cijfers. De British Trust for Ornithology constateert een brutale daling van 50% in het aantal wulpen sinds 1995. In dertig jaar tijd zijn we de helft van de bevolking kwijtgeraakt. Deze statistiek plaatst de wulp regelrecht op de rode lijst vanwege bezorgdheid over het natuurbehoud. Het is niet alleen een mooie vogel met een lange snavel; het is een soort in vrije val.
“Er waren eens wulpen die zich in bijna elke hooiweide hadden genesteld”, vertelde wulphouder Simon Higgs aan de BBC.
Die tijd is voorbij. De landbouw veranderde. Het landschap veranderde. Roofdieren kwamen binnen. De oude manieren hebben de wulpen niet gered van de veranderende landbouwpraktijken.
Betreed het Curlew Recovery Project in Zuid-Engeland. Elmley is slechts een van de drie betrokken sites met licentie. Natural England gaf hen de vergunning om eieren in te nemen en groot te brengen. Het is interventionistisch. Sommigen noemen het misschien kunstmatig. Maar als het alternatief uitsterven is, is kunstmatig de enige kaart die nog gespeeld kan worden.
Wulphouders zoals Simon Higgs kennen de grimmige realiteit van op de grond nestelende vogels in het moderne Groot-Brittannië. Ze hebben geen verborgen plek. Ze zitten buiten in de open lucht. En ze verliezen. Toenemende aantallen roofdieren in combinatie met intensivering van de landbouwpraktijken zorgden ervoor dat de natuurlijke cyclus werd doorbroken. Het project probeert het gat te dichten.
Het werkt? In ieder geval bij Elmley. Het bewijs bevindt zich op het wad. Paren gevormd. Er zijn nesten gevonden. Er werden eieren gelegd.
Is dit de totale oplossing? Waarschijnlijk niet. Je kunt niet genoeg eieren grootbrengen om de natuurlijke uitval in het hele laagland van Engeland van de ene op de andere dag te vervangen. Maar het is een begin. Het bewijst dat de vogels de veiligheid van het reservaat erkennen. Het laat zien dat de methode water vasthoudt.
Wij
