Koty przechowują rzadki rodzaj tłuszczu w komórkach nerek.
Wygląda to na wczesne uszkodzenie, sygnalizujące początek problemów.
Naukowcy z Uniwersytetu w Nottingham odkryli tę cechę. Koty domowe mają w nerkach niezwykłe połączenia chemiczne, których nie można znaleźć u psów ani większości innych ssaków. To nie są zwykłe tłuszcze dietetyczne, które biernie czekają na swój los. Są to modyfikowane trójglicerydy. Anomalne struktury o różnych właściwościach.
Pracami kierowała dr Rebecca Brokcik i profesor David Gardner. Wyniki ich badań opublikowano w czasopiśmie Frontiers in Veterinary Science. Dowody sugerują, że proces gromadzenia zaczyna się bardzo wcześnie, na długo przed pojawieniem się jakichkolwiek widocznych objawów niepokoju.
Anomalia chemiczna
Standardowe trójglicerydy służą do magazynowania energii uzyskanej z pożywienia. Jest to dobrze znany fakt. Jednak wersja kota ma eteryczne połączenia.
Rzadkość.
U psów ten wzór jest całkowicie nieobecny. U dzikich kotów szkockich pojawia się sporadycznie. Ale kot domowy gromadzi je w dużych ilościach. Naukowcy uważają, że ta specyficzna kumulacja jest sygnałem stresu dla nerek. Może nawet spowodować późniejsze uszkodzenie tkanki. To pomaga wyjaśnić, dlaczego tak wiele starszych kotów cierpi na przewlekłą chorobę nerek. Choroba ta jest podstępna, powszechna i przerażająca dla właścicieli.
Czy jedzenie może być rozwiązaniem?
Nie mamy jeszcze jednoznacznej odpowiedzi. Pełny obraz nie pojawił się jeszcze. Kierunek ruchu wydaje się jednak oczywisty. Jeśli problemem są te dziwne lipidy, być może uda nam się zapobiec ich tworzeniu. Profesor Gardner jest optymistą. Planuje opracować zmodyfikowaną dietę lub suplement diety. Coś, co zahamuje gromadzenie się nietypowych tłuszczów już na bardzo wczesnym etapie.
Potrzebujemy dowodów. Najpierw musisz zebrać dane. Ale jeśli teoria okaże się prawdziwa, może wszystko zmienić. Dokładniejsza diagnoza. Bezpieczne jedzenie. I być może bezpośrednie leczenie samej choroby.
Dlaczego te tłuszcze się gromadzą? To teraz główne pytanie.
Metabolizm kota domowego jest wyjątkowy. Wciąż badamy tę funkcję. To obecnie naraża ich nerki na niebezpieczeństwo. Być może w przyszłości uda nam się naprawić tę sytuację. A może nie.
