Grand Ole Opry nie zaczęło się na nowej, błyszczącej arenie. Zaczęło się w studiu mieszczącym się w budynku Krajowego Towarzystwa Ubezpieczeń na Życie i Wypadki w centrum Nashville. Program radiowy był wówczas niewielki. Dyskretny. Jednak gdy popularność serialu gwałtownie wzrosła, potrzebował on więcej miejsca. Przeniósł się do większych obiektów, aby pomieścić rosnącą publiczność.
W 1943 roku przedstawienie przeniosło się do Audytorium Rymana. Budynek ten nie zawsze był salą koncertową. Pierwotnie była to sala spotkań religijnych. Ta historia nadała przestrzeni wyjątkową duszę. Opry nadawała z Rymana przez trzydzieści jeden lat. Okres ten trwał od 1943 do 1974 roku. Miejsce to stało się integralną częścią muzyki country.
Kiedy w 1974 roku serial przeniósł się do nowego Grand Ole Opry House, rola Rymana uległa zmianie. Budynek popadał w ruinę. Wymagał poważnych napraw. Lokalna społeczność nie chciała jednak pozwolić, aby zniknął. Prace renowacyjne przywróciły widowni dawną świetność. Drzwi zakładu zostały ponownie otwarte w 1994 roku.
Znaczenie budowli nie pozostało niezauważone przez historyków. W 2001 roku został uznany za narodowy zabytek historyczny. Ryman pozostaje miejscem pielgrzymek fanów. To nie tylko platforma. To część historii muzyki country.
W latach 1943–1974 w Audytorium Ryman mieściło się Grand Ole Opry, ugruntowując jego status kamienia węgielnego tożsamości kulturowej Nashville.
Dlaczego doszło do przeprowadzki? Opry przerosło tę przestrzeń. Nowy dom oferował nowoczesne udogodnienia. Ale Ryman zachował swojego ducha. Dziś odbywają się w nim koncerty i imprezy. Stanowi świadectwo muzycznego dziedzictwa Nashville.
Droga od biura ubezpieczyciela do zabytku jest wyjątkowa. Niewiele budynków dźwiga taki ciężar historii. Robi to Ryman. Wciąż jest wypełniona dźwiękami przeszłości.
