TV is niet alleen achtergrondgeluid. Het is een ritueel. Ruim 99 miljoen Amerikaanse huishoudens houden een set draaiende. Mensen zitten ongeveer drie uur per dag naar schermen te staren. We bouwen schema’s rond première-avonden. We maken ruzie over eindes. Deze obsessie vulde niet alleen tijdvakken; het dwong innovatie af. Videorecorders. Kabel. Satelliet. Hoge definitie. Elke stap op de technische ladder werd gedreven door de wens om beter te kijken.
Concurrentie wakkert het vuur aan. We houden van de onbekende uitkomst. De spanning van het niet weten wie er wint houdt ons verslaafd. Daarom trekken de Emmy Awards elk jaar miljoenen ogen. Een overwinning verandert alles. Het kan een acteur naar het sterrendom brengen. Het kan de kijkcijfers van een show door het dak sturen. Soms is het een reddingslijn. Denk eens aan Hill Street Blues. In de jaren tachtig werd dit politiedrama kritisch aanbeden, maar door de massa genegeerd. NBC wilde het annuleren. Toen kwamen de Emmy’s. Overwinningen voor acteren, schrijven en beste dramatische series hebben de show van het hakblok gered. Een laag gewaardeerde edelsteen kreeg een tweede leven dankzij een gouden beeld.
Maar hoe functioneert de machinerie achter het gordijn eigenlijk? Wie beslist welke shows de cut halen? Wie stemt? Het proces is complex. Het begint al lang voordat de enveloppen live op het podium worden geopend.
De oorsprong van de naam Emmy
De naam is niet willekeurig. Het is een taalkundige spil. De Academy of Television Arts & Sciences (ATAS) begon niet met ‘Emmy’. De oorspronkelijke onderscheiding heette de “Immy.” Dit was een bijnaam voor de beeldorthiconbuis, een cruciaal onderdeel van vroege televisiecamera’s. De naam was technisch. Onhandig.
Toen kwam Louis McManus, een televisie-ingenieur, tussenbeide. Hij ontwierp het beeldje. Hij gebruikte zijn vrouw als model voor de gevleugelde vrouw die het atoom vasthield. De ATAS legt de symboliek uit: de gevleugelde vrouw vertegenwoordigt de kunsten. Het atoom vertegenwoordigt de wetenschappen. Het ontwerp was solide. De naam had werk nodig.
‘Immy’ klonk te mechanisch. ‘Emmy’ klonk zachter. Vrouwelijker. Het paste bij de delicate figuur van het beeldje. De naam bleef hangen.
De gouden trofee maken
De fysieke onderscheiding is een zwaar voorwerp. Hij weegt 4-3/4 pond. Hij is 16 centimeter hoog. Je kunt het vasthouden. Het is substantieel.
Wie maakt het? R.S. Owens Co. uit Chicago. Ditzelfde bedrijf werpt de Oscars uit voor de filmindustrie. Het proces is gelaagd. De basis is van hoogwaardig tin. Dan komt de beplating. Koper. Dan nikkel. Dan zilver. De laatste laag is 18-karaats goud. Het is niet zomaar een verfbeurt. Het is een gegalvaniseerd fort.
De eerste Emmy’s werden uitgereikt in 1949. Sindsdien is het proces geëvolueerd. Maar de kernvraag blijft: wie heeft de macht om te nomineren? Wie brengt de eindstem uit? Het systeem is een mix van collega’s, divisies en strikte deelnameregels. Het is geen populariteitswedstrijd zoals mensen denken. Het is een consensus binnen de hele sector, gebaseerd op duizenden individuele stembiljetten.
De twee academies, één prijs
Laten we de verwarring meteen wegnemen. Als je een winnaar ‘de academie’ hoort bedanken, heeft hij het niet noodzakelijkerwijs over dezelfde groep. De Academy of Television Arts and Sciences (ATAS) verzorgt de prime time Emmy’s vanuit Los Angeles. De National Academy of Television Arts and Sciences (NATAS) verzorgt dag-, nieuws- en documentaireprijzen uit New York. We houden het hier bij de prime time-show, dus ATAS is de speler die je moet kennen.
Wie brengt eigenlijk de stemming uit?
De kiezers zijn niet zomaar willekeurige fans met een afstandsbediening van de tv. Het zijn professionals uit de sector. ATAS werd opgericht in 1946 en de leden werken bij de televisie. Om te stemmen moet u lidmaatschapsgeld betalen. Maar het is niet voor iedereen gratis. De academie is opgesplitst in peergroepen.
Denk er eens over na. Je wilt toch niet dat een visagist bepaalt wie Beste Acteur wint? De kiezers zijn dus verdeeld op basis van expertise. Artiesten stemmen op artiesten. Haar- en make-upstylisten stemmen op hun eigen vak. Cameramensen stemmen op camerawerk. Deze peer-stemming is de eerste stap. Het beperkt het aantal genomineerden. Erkend worden door je leeftijdsgenoten is een groot probleem in Hollywood. Het gaat niet alleen om populariteit; het gaat over professioneel respect.
De regels om in aanmerking te komen
Dus, wat maakt een show een stemming waard? De ATAS Awards Committee stelt jaarlijks de richtlijnen vast. Voor primetime:
- Uitzendtijd: De show moet tussen 18.00 uur worden uitgezonden. en 02.00 uur
- Seizoenvenster: Uitzendingen moeten plaatsvinden tussen 1 juni en 31 mei van het volgende jaar.
- Bereik: De show moet gezien worden in markten die ten minste 51 procent van de Amerikaanse tv-kijkers bestrijken.
Producenten of individuen kunnen zichzelf nomineren. Teams kunnen aan meerdere categorieën meedoen, maar elke inzending moet voor een ander programma zijn. Er is ook een vergoeding aan verbonden. Het schaalt op basis van de vraag of de inzending commercieel, individueel of voor een heel programma is, en op teamgrootte. U kunt deze vermeldingen per post of fax versturen. Old school, maar het werkt.
Het campagnetraject
Is het je ooit opgevallen hoe handelspapieren vol staan met advertenties vlak voor de Emmy-nominaties? Dat is geen toeval. Producenten geven veel geld uit om de aandacht van de kiezers op hun shows te vestigen. Het begint voordat de nominaties vallen. Het neemt toe nadat ze zijn aangekondigd. Het is een marketingmachine, vermomd als prijsuitreiking. Je maakt niet alleen een geweldige show; Je moet ervoor zorgen dat de kiezers het zien.
Een lappendeken van categorieën
De Emmy-categorieën komen vrij nauw overeen met die peergroepen. Je hebt animatie, art direction, casting, choreografie, cinematografie en commercials. Dan zijn er nog de technische zaken: kostuums, regie, elektronisch camerawerk, techniek, haarstyling, belichting, titelontwerp, make-up, muziek, beeldbewerking, geluidsmixing, speciale visuele effecten, technische leiding, video en schrijven.
Maar het wordt korrelig. Onder ‘regie’ kijk je naar ‘uitstekende regie in een comedyserie’ versus drama. Hetzelfde met acteren. Hoofdactrice in een drama is anders dan hoofdrolspeelster in een komedie. De volledige lijst staat online, maar het punt is specificiteit. Het is niet alleen ‘de beste show’. Het is “de beste geluidsbewerking voor een beperkte serie.”
Waarom het peersysteem belangrijk is
Deze structuur is de reden waarom de Emmy’s zich anders voelen dan de Oscars of de Golden Globes. De kiezers zijn collega’s. Ze verstaan het vak. Een cameraman weet wat er nodig was om die opname te maken. Een schrijver kent de uren die hij besteedt aan herschrijven. Het gaat niet alleen om box office-nummers of tv-kijkcijfers. Het gaat om executie.
Betekent dit dat het proces perfect is? Nee. Campagne-uitgaven kunnen de zichtbaarheid beïnvloeden. En peergroups kunnen soms in silo’s terechtkomen. Maar het houdt de focus op industriestandaarden. Voor fans betekent dit dat de prijzen weerspiegelen wat de mensen die de tv daadwerkelijk maken, denken dat het goed werk is. Niet alleen wat trending is op Twitter.
Het systeem is gebaseerd op participatie. Als leden stoppen met stemmen, loopt het proces vast. Als de kosten te hoog worden, krimpt de pool. Het is een kwetsbaar ecosysteem. Een die al sinds 1946 draait. De aanpassing aan streaming, kabel en uitzending verandert gaandeweg. Maar de kern blijft: peers eren peers.
Dat is de motor achter de glimmende trofee.
Van stembiljetten tot het grote scherm: hoe de Emmy’s daadwerkelijk winnaars kiezen
Zodra het toegangsraam dichtslaat, begint het echte werk. Stembiljetten met elke gekwalificeerde inzending worden naar de leden van de academie gestuurd. Het is een peer-review-systeem in de ware zin van het woord. Artiesten stemmen op artiesten. Bestuurders stemmen voor bestuurders. Maar er is ook een crossover-element. Iedereen brengt een stem uit in de algemene programmacategorieën, zoals beste comedyserie of beste miniserie.
De papieren stembiljetten worden vervolgens naar Ernst & Young gestuurd. Ja, het accountantskantoor. Ze tellen de stemmen. De beste kanshebbers in elke categorie (meestal vijf genomineerden, maar soms minder) worden bekendgemaakt. Dit zijn de genomineerden.
Maar het selecteren van de genomineerden is slechts het halve werk. De academie heeft vrijwilligers nodig om het finaleveld daadwerkelijk te kunnen beoordelen. Deze rechters zijn ook gegroepeerd op basis van hun collega’s. Het aantal kiezers fluctueert per categorie. Toch zijn bij de algemene programmacategorieën nog steeds het gehele lidmaatschap betrokken.
Waarom rechters naar marathonvertoningen kijken
Historisch gezien kwamen deze jurypanels bijeen in Los Angeles. Ze keken twee dagen lang naar elke genomineerde show en elk optreden tijdens een marathonsessie. Het was niet altijd zo intens. Rod Serling, de bedenker van ‘The Twilight Zone’, kwam op het idee in de jaren zestig. Hij was toen voorzitter van de academie. Hij en zijn collega’s wilden ervoor zorgen dat juryleden niet alleen op favorieten stemden die ze zich vaag herinnerden. Ze wilden dat ze het werk daadwerkelijk zouden bekijken.
Deze structuur is bedoeld om de zaken eerlijk te houden. Of tenminste, hoe eerlijk een populariteitswedstrijd ook kan zijn als er miljoenen mensen bij betrokken zijn. Werkt het? Soms. Andere jaren voelen de resultaten als een verrassing. Of een afgang. Hoe dan ook, het proces blijft ondoorzichtig voor het publiek totdat de rode enveloppen arriveren.
Het eresysteem achter de stembiljetten
Stemregels veranderen naarmate de sector evolueert. In 2000 voerde de academie een belangrijke verandering door. Ze lieten leden thuis de tapes van genomineerden bekijken. Dit betekende dat mensen op hun eigen schema konden stemmen. Voordien konden alleen mensen met vrije tijd vrijwilligerswerk doen. Critici voerden aan dat het oude proces actieve artiesten uitsloot. Het was in het voordeel van oudere, conservatieve kiezers. Gedurfde shows werden daardoor vaak over het hoofd gezien. Het nieuwe systeem had tot doel dit op te lossen. Maar het berust op een eersysteem. Er is geen garantie dat kiezers daadwerkelijk naar de banden kijken.
De stemmen tellen
Zodra de stembiljetten naar Ernst & Young zijn verzonden, begint het tellen. Het bedrijf houdt de namen van de winnaars geheim. De beveiliging is streng tot aan de uitzending. Vertegenwoordigers van het accountantskantoor verschijnen op het podium. Ze houden de enveloppen vast. Ze openen ze pas als de presentatoren ze uitvoeren.
Veelgestelde vragen over Emmy Awards
Welk tv-programma heeft de meeste Emmy Awards gewonnen?
Saturday Night Live leidt met 44 overwinningen uit 199 nominaties.
Wanneer is de uitreiking van de Emmy Awards?
Prime time-prijzen worden uitgereikt in augustus of september. Om in aanmerking te komen, moeten shows worden uitgezonden tussen 1 juni en 31 mei. De uitzending moet plaatsvinden tijdens prime time, gedefinieerd als 18.00 uur. tot 02.00 uur, op uitzending of kabeltelevisie.
Wat is de geldwaarde van een Emmy Award?
Als het beeldje van massief goud is gemaakt, is het volgens schattingen van CNBC ongeveer $ 153.126 waard.
Wie kijkt naar de Emmy’s?
Miljoenen stemmen af om te zien hoe hun favoriete programma’s presteren. De beoordelingen blijven hoog tijdens de aankondiging.
Waar staat de Emmy Award voor?
De oorspronkelijke naam was “Immy.” Dit was een bijnaam voor de beeldorthiconbuis. Het maakte deel uit van een vroeg cameratype. De academie schakelde over op “Emmy” voor een vrouwelijkere naam. Het paste beter bij het beeldje.
