Het begon als een exitstrategie. Of tenminste, dat bedoelde Perry Farrell in 1991. De frontman van Jane’s Addiction probeerde niet de volgende Coachella te bouwen. Hij wilde gewoon een plek om zijn laatste shows met de band te spelen voordat hij stopte. Hij verzamelde een heleboel acts. Hij verhuurde zalen. Hij noemde het Lollapalooza.
Toen gebeurde er iets vreemds. Er kwamen mensen opdagen. Ze bleven verschijnen.
De “multicity-locatie” die Farrell voor zijn afscheidstournee ontwierp, werd van de ene op de andere dag een cultureel fenomeen. Het was zo succesvol dat de band niet echt uit elkaar kon gaan. Het festival keerde terug in 1992. En in 1993. En in 1994. In 1997 was Lollapalooza een roadtrip door het hele land voor muziekfans, die elk jaar steden in Noord-Amerika aandeed.
Maar de weg wordt hobbelig. De inkomsten begonnen te dalen. De nieuwigheid van het reizende circus vervaagde. In 1998 was het geld op. Het festival was weg. Gewoon zo.
Er was een korte, rommelige poging om het terug te brengen in 2003. Het mislukte. Bijna niemand herinnert zich de details, maar het punt staat: het originele model was kapot.
Toen kwam Chicago.
In 2005 landde Lollapalooza in Grant Park en is nooit meer weggegaan. Het veranderde van het pensioenfeest van een rondreizende band in een vast, jaarlijks instituut. De verschuiving was enorm. Het stabiliseerde het merk. Het gaf fans een vaste datum op de kalender. Het werkte.
Nu? Het is overal.
De naam Lollapalooza is een wereldwijd merk geworden. Je kunt het uiteraard in de VS vinden. Maar het bloeit ook in Zuid-Amerika, met stops in Chili, Argentinië en Brazilië. Het heeft wortel geschoten in Europa met festivals in Duitsland en Frankrijk. En het stak zelfs de oceanen over om zijn stempel te drukken in India.
Het is moeilijk te geloven dat deze gigantische multinational begon als een eenmalige concertserie voor een band die het beu was om samen te spelen. Farrell was niet van plan een mondiale toerismemotor te creëren. Hij wilde alleen maar afscheid nemen.
De ironie? Uiteindelijk zei hij hallo tegen een geheel nieuwe industrie.
