Wij stellen ons graag voor dat de baan van een acteur een gulden middenweg biedt tussen armoede en extreme rijkdom. Je krijgt een krediet, wordt betaald en als je geluk hebt, kun je misschien zelfs met pensioen gaan in een strandhuis op een afgelegen eiland. Maar die illusie wordt verbrijzeld wanneer het netwerk de show annuleert. Kan een minder belangrijk personage in een niche-sitcom echt een tropische levensstijl financieren met zijn reststromen?
Het korte antwoord is “nee”. Het lange antwoord is ingewikkeld, bureaucratisch en vaak teleurstellend.
In de televisie-industrie staan deze betalingen na de show bekend als resterende betalingen. Deze spelen een rol wanneer een programma opnieuw wordt uitgezonden, in syndicatie wordt verkocht, op dvd wordt uitgebracht of op een streamingplatform wordt gedeeld. Deze regels worden niet alleen door de studio bepaald. Ze worden gereguleerd door SAG-AFTRA (Screen Actors Guild – American Federation of Television and Radio Artists). Beschouw ze als belastinginners voor roem, op dezelfde manier waarop BMI en ASCAP omgaan met muziekrechten.
De wiskunde achter het geld
SAG-AFTRA gebruikt een strikte formule om het loon te bepalen. Contracten zijn belangrijk. De grootte van het personage is belangrijk. De markt waarin het programma wordt uitgezonden is belangrijk. Maar tijd is de vijand van het residueel inkomen.
De vergoedingenstructuur is ontworpen om weg te kwijnen. De eerste herhalingen zijn het meest de moeite waard. Bij de 13e herhaling wordt uw cheque verlaagd tot 5% van de oorspronkelijke prijs van de aflevering. Die 5% blijft voor altijd hetzelfde, maar het begint klein.
Bovendien moet je meestal een hoofdartiest zijn om betaald te worden. Achtergrondacteurs, de naamloze stormtroopers van The Mandalorian, of de mensen uit het publiek in een misdaadprocedure. Ze werken, ze krijgen betaald voor de dag, en dat is alles. De overblijfselen zijn gereserveerd voor gezichten met namen in de ondertitels.
De illusie van ‘vrienden’
Dit is waar de wiskunde verblindt. Neem bijvoorbeeld de cast van Friends. Dit is een culturele toetssteen, een enorme productie die al tientallen jaren wordt herhaald.
Als de zes sterren strikt volgens het standaard SAG-AFTRA-tarief voor 236 afleveringen zouden worden betaald, zou de nettowinst voor elke aflevering ongeveer $ 10.000 bedragen. Vermenigvuldig dat met het aantal herhalingen en elke acteur zou theoretisch $ 2,36 miljoen betaald krijgen.
Ze kregen echter geen “standaard”. zij onderhandelden. De castdeals van “Friends” leveren naar verluidt bijna $ 20 miljoen per jaar aan syndicatie-inkomsten op. Dit is een anomalie. Dit is de uitzondering die de regel bevestigt.
De realiteit van anderen
Voor de meeste actoren was het residu een afrondingsfout.
Dawn Wells, vooral bekend van haar rol als Mary Ann op Gilligan’s Island, ontkrachtte deze mythe in 2016. Ze wees erop dat hoewel er eindeloos herhalingen binnenrolden, de acteurs niet het grootste deel van het geld ontvingen. Producent Sherwood Schwartz zou $90 miljoen verdienen aan de syndicatie van de serie. Vorm? Nauwelijks een dubbeltje.
Dan zijn er de bitspelers.
Drake is nu een wereldwijde superster, maar hij kreeg zijn start als tieneracteur in Degrassi: The Next Generation. In 2016 plaatste hij een foto van de daadwerkelijke restcontrole. De prijs is 8,25 CAD (ongeveer $6,58 USD). met sarcastische trots merkte hij op dat het “Degrassi-geld” nog steeds binnenkomt. Het bedrag was niet eens genoeg om een lunch te kopen, laat staan een vakantiehuis.
Jeff Cohen ging nog een stap verder. Hij ontving een restcheque van $ 0,67. Hij heeft het niet gestort. Hij bracht het naar een bar genaamd Maeve’s Re$iduals. Het beleid van de bar is dat iedereen met een SAG-AFTRA-cheque van $ 1 of minder een gratis drankje krijgt.
Kun je dus leven van reststromen? Tenzij je een meesteronderhandelaar bent of een van de weinige ensembleleiders in een wereldwijd dominante hit. Voor anderen koopt een restproduct geen vrijheid. Ze kochten een biertje. In sommige gevallen is dat alles wat je nodig hebt.
