Het doelwit is niet de raket. Het is de wetenschapper.
Terwijl iedereen de financiering van NASA in de gaten houdt, is er een stiller en gevaarlijker wapen gericht op de fundamenten van het Amerikaanse onderzoek. Het Office of Management and Budget – droog, beige en bureaucratisch – heeft zojuist een voorstel laten vallen. Het leest als administratief gedoe. Maar kijk eens dichterbij.
Het dreigt politieke benoemingen de sleutels te overhandigen om financiering te verlenen.
Bij ruimteverkenning gaat het niet alleen om het bouwen van mooie satellieten. Het zoekt op Mars naar organische verbindingen. Het is het vinden van de eerste sterrenstelsels die ooit zijn gevormd. Deze doorbraken gebeuren niet op de automatische piloot. Ze hebben geld nodig. Federaal geld. En nu mag iemand in het Witte Huis beslissen of het idee van een wetenschapper ‘politiek’ is.
Een typische regelwijziging van de OMB? Een gefluister. Minder dan 100 reacties. Misschien minder. Dit voorstel? Ruim een half miljoen reacties.
Een half miljoen mensen schreeuwen tegen het plafond.
De meesten van hen hebben er een hekel aan. De Planetary Society – een non-profitorganisatie die geen enkel aandeel heeft in de verkoop van vlaggen en veel in de wetenschap – heeft elk aspect ervan onder de aandacht gebracht. Van de manier waarop artikelen worden gepubliceerd tot wie gefinancierd wordt: ze zien rode vlaggen.
“Bijna elk voorgesteld aspect… heeft een aantal schadelijke gevolgen voor de wetenschapsbeoefening.”
– Casey Dreier
Concrete schade. Zelfs voor niet-wetenschappers. Speciaal voor hen.
Tien jaar lang heeft NASA publieke gegevens behandeld als publiek bezit. Open toegang. Gratis voor iedereen te zien. Je betaalt belasting. Je ziet wat ze vinden. Het was logisch. Deze regel doorbreekt die lus. Het blokkeert subsidiegelden voor open access publicaties. Waarom? Er bestaat geen goede reden, tenzij het doel geen wetenschap is.
Controle ziet er goed uit op een budgetspreadsheet.
Stel je dit eens voor: je bestudeert de gegevens van de Marsrover. Je werkt niet voor NASA, maar je idee is briljant. Peer-reviewed. Stevig. Nu graaft een niet-deskundige aangestelde persoon een oude anti-Trump-meme van vijf jaar geleden op X op.
Snijd uw financiering.
Weg. Miljarden dollars aan verzamelde gegevens, tientallen jaren aan expertise vergaard, en uw subsidie verdampt door een tweet. Je hebt geen regel overtreden. Je bestaat gewoon op de verkeerde manier.
“Subsidies kunnen worden ingetrokken… tegen de belangen van de grillen van de president in.”
De dekking is absoluut. Er is geen proces. Gewoon een gril.
Het creëert ook een nachtmerrie van papierwerk. Wilt u samenwerken met Canada? Rusland? Zelfs China? Je moet om toestemming vragen. Je hebt vrijstellingen nodig. Van bureaucraten die niets van kosmologie weten, maar wel macht hebben over jouw carrière. Neem jij het risico?
Waarschijnlijk niet.
Samenwerkingen drogen dus op. Gegevens worden opnieuw verborgen achter betaalmuren. Het publiek betaalt voor het onderzoek en kan de resultaten vervolgens niet zien. Wie profiteert? Alleen de mensen die aan de touwtjes trekken.
Het gaat hier niet om bezuinigingen. Bezuinigingen zijn luid. Iedereen begrijpt dat “we geen geld meer hadden.” Dit is chirurgisch.
“Dit is een chirurgische… aanval op het feitelijke proces van de wetenschap.”
Het valt de interpretatie aan. De analyse. De ruzie. Dat is waar de wetenschap leeft. De James Webb-telescoop is slechts een spiegel in de leegte totdat een mens gaat zitten en het licht interpreteert. Als je stopt met het financieren van de interpretatie, is de spiegel slechts duur metaal.
“Waarvoor verzamelen we gegevens?”
Dreier vraagt het eenvoudig. De Democraten noemden het absurd tijdens een hoorzitting in de Senaat. Vierentwintig gouverneurs en procureurs-generaal zeggen dat het ongrondwettelijk is. De scheiding der machten wordt bedreigd, niet door een buitenaardse invasie, maar door een handleiding voor kantoorbegrotingen.
Het OMB geeft geen krimp.
Ze wachten op rechterlijke bevelen. Er komen juridische uitdagingen. Het geluid zal luider worden. De stilte van het universum zal hier niet helpen. Dit gaat niet meer over sterren.
Het gaat erom wie mag nadenken.
