Peter Philips was in zijn eigen tijd een big deal. Hij was niet zomaar een obscure toetsenist. Hij schreef madrigalen, motetten en orgelstukken waar mensen daadwerkelijk aandacht aan schonken. Geboren in Londen rond 1560 of 161, stierf hij in Brussel in 1628. Dat is een leven dat een aantal ernstige politieke en religieuze spanningen omvat.
Hij was rooms-katholiek. In Engeland was dat feitelijk een doodvonnis voor je carrière als je thuis vastzat. Dus in 1582 pakte Philips zijn spullen en vertrok naar Italië. Hij belandde als organist aan het English College in Rome. Het was een veilige haven voor verbannen katholieken. Maar hij bleef daar niet voor altijd.
In 1585 begon hij te werken voor Lord Thomas Paget. Ze reisden veel samen. Toen Paget in 1590 stierf, verhuisde Philips naar Antwerpen. Dit was in Spaans Nederland, het huidige België. Het werd snel ingewikkeld.
De Nederlandse autoriteiten beschuldigden hem van een complot om koningin Elizabeth I te vermoorden. Dit is geen klein misverstand. Philips ging naar de gevangenis. Hij had een proces. Hij werd vrijgelaten. Het is onduidelijk wat het bewijs precies was, maar hij liep weg.
In 1597 was hij in Brussel. Hij werd organist van de koninklijke kapel van aartshertog Albert van Oostenrijk. Ergens tijdens deze chaotische periode nam hij waarschijnlijk heilige wijdingen op zich. In 1610 had hij een kanunniken. De kerk had hem volledig geaccepteerd.
Zijn muziek was overal. In 1596, 1598 en 1603 verschenen delen met madrigalen op Italiaanse teksten. Dat is een gestage stroom van productie. Zijn kerkmuziek volgde, met acht delen gepubliceerd tussen 1612 en 1633. Eén deel met missen verscheen na zijn dood en is sindsdien verloren gegaan. Wij weten niet hoe het klonk.
Zijn werk verscheen ook in de belangrijkste collecties van die tijd. Je kunt zijn stukken vinden in Thomas Morley’s First Book of Consort Lessons uit 1599. Het Fitzwilliam Virginal Book bevat 19 van zijn klavierstukken. Het is een aanzienlijk deel van dat beroemde manuscript.
Als je goed naar zijn stijl kijkt, zijn de invloeden duidelijk. Je hoort Italiaanse flair. Je hoort Nederlandse structuur. En daaronder zitten zijn Engelse roots. Het is een mix die de klaviermuziek uit de vroege barok definieerde.
Waarom verliet hij Engeland? Was het alleen maar religie? Of was de druk te groot? De beschuldigingen in Antwerpen suggereren dat de politiek bloedserieus was. Hij overleefde het echter. En zijn muziek overleefde hem, ook al verdween een heel missenboek in de geschiedenis.
